Selecteer een pagina

De eerste tijd dat ik Baclofen ben gaan slikken leek het alsof ik constant op een roze wolk rond huppelde De wereld leek geheel nieuw, en voor het eerst vond ik het leven prachtig en waard om geleefd te worden. Nu zul je zeggen, ja, is dat dan zo bijzonder? Voor mij zeker wel. Ik heb mij altijd afgevraagd, waarom ik in vredesnaam, hier, op deze aardkloot rond wandelde. Wandelde? Ook dat deed ik niet. Er was geen sprake van echt leven. In vroegere jaren, ben ik nog wel eens op vakantie geweest. Maar daar was al jaren niet meer het geval. Daar had ik ook geen enkele zin in en daar manlief ook nergens toe te porren was en is, bleven wij waar we waren, thuis, en namen een glas of fles…. 

Je begrijpt, dat op het moment ik besloot om Baclofen te gaan gebruiken, dat niet echt juichend en met begrip werd ontvangen door ‘de mannen’. Ik doorbrak het vertrouwde, en door ons geaccepteerde wereldje, en verstoorde het leven, dat we gecreëerd hadden. De weekenden zagen er eigenlijk belachelijk uit. Huisvriend kwam/komt dus altijd. Man en ik waren/zijn dus, bijna, nooit alleen. Nou had/heeft de huisvriend ook nog eens de rare gewoonte dat er pas laat gegeten kan worden. Want als hij de maaltijd verorberd heeft, moet er geslapen worden. Dus om 20:00 uur eten betekent 20:30 uur naar bed. Dat vindt hij te vroeg, dus natuurlijk kwam ik daaraan tegemoet, en eten we meestal rond 22:00 uur en soms nog later. Tot die tijd wordt, en ik kan voor mijzelf betreft nu zeggen WERD, er gedronken. In een stevig tempo. Net zoals in de kroeg: glas leeg? Dan schenk de barkeeper hem subbiet weer vol. Het is zeker niet zelden te noemen, dat ik de late avond geeneens haalde en met mijn hoofd op de tafel, in slaap viel. Man kookte dan vaak in die weekenden en daar werd dan ook de hele avond over gedaan, zo tussen de bedrijven, lees: glas heffen, door. Er werd ook nog wel geklust in zo’n weekend. Maar zodra halverwege de zondag, de huisvriend weer zijns weegs ging, liet man alles uit zijn handen vallen, en ging in de stoel voor de televisie zitten en viel onmiddellijk in slaap. 

Wat een feestelijke weekenden, en wat mis ik die weekenden…. Neen, dus. Daar valt niets aan te missen. Het eerste weekend na 29 november, o.a. omdat ik niet aan de mannen toe wilde geven, die op allerlei manieren mij aan de drank probeerden te krijgen, voet bij stuk hield, en niet dronk, maar zwaar onder de baclofen, voor mij, was het een weekend ‘from hell’. 

Baclofen is niet een middel zoals bv Ritalin, wat na ongeveer 4 uur is uitgewerkt, maar dit is een middel wat ‘stapelt’. Toen nam ik Baclofen nog in, qua tijd om: 08:00 uur, 12:00 uur en 18:00 uur in (Daar rommel ik nu veel meer mee, handig? Kom ik later op terug). Als ik de laatste Baclofen had in genomen (in die begintijd) liep ik te tollen op mijn benen. Zag niet meer scherp en voelde alsof ik goed gedronken had, maar toch helder in mijn hoofd, zeer emotioneel. Als ik alleen was, doordeweeks,  probeerde ik rond 18:00 uur te eten en ging dan liggen om die toestand op te kunnen vangen. Maar zo niet in het weekend. Om 20:30 uur ging ik van ellende maar koken, waarop manlief zei: het is nog geen 23:00 uur…. Ik zal jullie het hele verhaal besparen. Ik wil er alleen over zeggen dat er volledig aan mij voorbij gegaan werd. En omdat ik mij niet meer bij de alcoholisten schaarde, kon ik rekenen op volledig onbegrip. En werd benaderd, op een manier, zoals een verrader waarschijnlijk ook benaderd zou zijn. Ik had mij buiten de gevestigde orde gesteld en kon het dus wel schudden, en dat zouden ze me laten merken ook. 

De ellende is dus nu, dat wat eerst onder de mantel van de alcohol werd bedekt, nu in alle naaktheid, duidelijk is. Ik heb geen behoefte aan alcohol, maar redelijk vaak denk ik in de weekenden: nu zou ik echt wel een wijntje lusten, als ik nog zou drinken, omdat het voor een nuchter mens bijna niet te doen is. Maar ik drink niet meer. Daar is Baclofen mijn vriend in geworden. Mede door de leefstijltraining, is het mij inmiddels duidelijk, dat ik NIET MEER onder de alcohol wil zitten, en NIET MEER  bij dat leger van stompzinnige, zich vaak belachelijk makende, alcohol slurpende wezens wil horen. Die bij het stijgen van het peil, dommer, zweveriger, beminnelijker (op een kotsmanier) worden. Zoveel van me houden! 

Wat ik hier mee aanmoet, gaat nog een zware dobber worden. Linksom of rechtsom, hier moet ik iets mee. 

Wat ik met dit verhaal wil zeggen is, realiseer je, wanneer je aan de Baclofen gaat, in een stevig drinkende omgeving, je extra veel moed en kracht moet hebben, en steun van buiten, anders ga je het haast niet redden. Ik had en heb gelukkig iemand buiten mijn huiselijke kring waarmee ik steeds telefonisch kon en kan sparren. Je moet echt wel een soort buddy hebben. Ik kon de VNN natuurlijk wel bellen maar na 17:00 uur? Daar hadden we in ieder geval geen afspraken over gemaakt. Verder nog even tussendoor, de mensen van de VNN zijn fantastische lui. Springen er echt uit in hulp-verleners-land.

Daarnaast moet nog vermeld, dat het voor een verslaafde heel moeilijk is om je anders te gaan gedragen, heb ik gemerkt. Ik bedoel, een drinkende (in dit geval) vrouw, moeder, dochter, oma en noem maar op, is zoals ze is. Vaak heeft de nabije omgeving haar een plek gegeven binnen de sociale kring. Nu, en in dit geval was het niet anders, deed er een familielid, waar ik eerst een hele leuke band mee had, voor mijn gevoel, opeens zo anders. Koud en afstandelijk. Ik was stomverbaasd, uitermate verdrietig en echt bezeerd. Totdat de buddy vertelde hoe dit zit: Het familielid had er, zonder dat hij/zij dit doorhad eigenlijk de balen van dat ik nu opeens het roer omgooide. Binnen het systeem was het duidelijk wat mijn rol was en nu ging ik opeens proberen weer een verstandig mens te spelen. Onduidelijkheid gaf dat, en opeens werd er verwachting geschept, waar het familielid helemaal niet op zat te wachten. Eigenlijk was het meer van: blijf je nou maar gedragen zoals je bent. Daar hebben we een manier van mee omgaan gecreëerd, en dus niet wijzigen dat gedrag. Als het goed is zou de ‘buddy’ daar nog wat voor op papier zetten als uitleg. Zodra ik het heb… krijgen jullie het ook te zien.